Skocz do treści

Instytut Biologii Ssaków Polskiej Akademii Nauk, Białowieża


13.10.2010. ZBS zrealizuje nowy projekt LIFE

ZBS PAN podpisał z Komisją Europejską oraz Narodowym Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej umowę na realizację projektu „Ochrona siedlisk ptaków wodnych i błotnych w pięciu parkach narodowych - odtwarzanie siedlisk i ograniczanie wpływu inwazyjnych gatunków - Polskie Ostoje Ptaków". Projekt będzie realizowany w ramach programu Life+.

Projekt ma na celu wdrożenie i usprawnienie czynnej ochrony ptaków wodno-błotnych na terenach szczególnie przyrodniczo cennych (w pięciu Parkach Narodowych: Biebrzański Park Narodowy, Drawieński PN, Narwiański PN, PN „Ujście Warty", Słowiński PN), poprzez jednoczesną poprawę warunków siedliskowych oraz ograniczanie presji obcych inwazyjnych gatunków drapieżników, szczególnie norki amerykańskiej i szopa pracza. Projekt ma doprowadzić do zwiększenia sukcesu lęgowego ptaków wodno-błotnych co spowoduje wzrost liczebności tych ptaków i w konsekwencji utrzymanie bioróżnorodności na terenach chronionych.

Projekt będzie realizowany w latach 2011-2014 przez Zakład Badania Ssaków PAN oraz 5 parków narodowych.

Wskaźnikami osiągnięcia rezultatów będzie:

  1. Zwiększenie powierzchni odpowiednich biotopów lęgowych wybranych grup ptaków;
  2. Większy sukces lęgowy ptaków wodno-błotnych dzięki stworzeniu bezpiecznych miejsc lęgowych;
  3. Zmniejszenie liczebności inwazyjnych gatunków drapieżników;
  4. Zaimplementowane w parkach narodowych metody monitorowania i usuwania drapieżników będą mogły być dalej prowadzone przez pracowników parków narodowych przy relatywnie niskich kosztach;
  5. Stworzony model oddziaływania lokalizacji i wielkości ferm norki amerykańskiej na ptaki w parkach narodowych umożliwi podjęcie działań w celu zminimalizowania negatywnego wpływu tego drapieżnika (np. ograniczenie liczby nowo powstających ferm). Model ten będzie można wykorzystać również jako podstawę do dyskusji o lokalizacji ferm w okolicach innych obszarów chronionych tak w Polsce, jak i w Europie.
  6. Efektywniejsza współpraca parków narodowych z zarządcami terenów sąsiadujących w celu redukcji liczebności gatunków inwazyjnych.

 

(DŁ i KN)

© 2011 Instytut Biologii Ssaków PAN w Białowieży

Wróć do treści